Deze onverschrokken en enthousiaste uitspraak werd gedaan door een van de projectteams die deelnemen aan de pilot 'het vormgeven van een integrale dienstverlening op de Werkpleinen'. Op 20 mei vond in Utrecht een bijeenkomst plaats voor alle deelnemende projectteams. Dit zijn Amersfoort, Apeldoorn, Dordrecht, Heerlen, Hoogeveen en Terneuzen.
Alle projecten zitten nog in de opstartfase. Desalniettemin bood de bijeenkomst de mogelijkheid om elkaar te leren kennen en informatie uit te wisselen. Dat het nuttig was om over de verschillende insteken te horen, bleek al na de eerste twee presentaties over twee projecten met hetzelfde thema: het verbeteren van het dienstverleningsproces door samenwerking tussen UWV en gemeente. Eén project benadert dit vanuit de klant en het andere vanuit de werkgever. Het heeft er toe geleid dat de contactpersonen nadere afspraken willen maken over het delen van informatie over hun projecten om zo van elkaar te leren.
Ontschotten
Alle projectteams hebben zich gepresenteerd en vragen over en weer kunnen stellen. De onderwerpen of doelgroepen waar de projecten zich op richten zijn verschillend: werkgevers, uitkeringsgerechtigden, kwetsbare jongeren, begeleid werkenden in de Wsw, job carving, de zorgsector. Zonder uitzondering ziet men wel de noodzaak om als gemeenten, UWV en sw-bedrijf 'ontschot' te werken aan een integrale dienstverlening op het Werkplein. Hoewel het ene Werkplein daar wat verder in is, waren bepaalde vraagstukken voor allen herkenbaar. Bijvoorbeeld dat je werkgevers niet moet verplichten maar juist stimuleren om mensen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt in dienst te nemen. Maar ook dat de 'all-round consulent', die in staat is om zowel werkgeverscontacten te onderhouden als arbeidsdeskundig advies te bieden, schaars is.
Delen
Echte samenwerking is bij allen een thema. Hoeveel deel je en tot op welk niveau behandel je klanten gelijk? Voor alle 'wetten' zijn verschillende instrumenten en voorzieningen beschikbaar. Wanneer we de klantgroepen op één hoop gooien, gooien we dan ook die middelen op één hoop? En mag iedereen daar dan maar beroep op doen? Eenzelfde vraag kan gesteld worden bij inspanningen om een werkplek te creëren. Als we die aan allen beschikbaar stellen, dan is er de kans dat een ander ermee aan de haal gaat. Men komt hier uit door bereidwilligheid om te delen vanuit het besef dat de klantgroepen daar uiteindelijk baat bij hebben.
Illustratief is de volgende doelgroepbenadering. Vier van de zes deelnemende Werkpleinen zijn ook plusvestigingen van het UWV-Werkbedrijf. Het UWV heeft onlangs de re-integratiedienstverlening en de werkgeversdienstverlening voor Wajongers ook in deze plusvestigingen geplaatst. Dat geeft een stevige impuls aan de op het Werkplein beschikbare kennis en formatie maar kan ook leiden tot tegenstrijdige belangen. Immers, de aan Wajong gerelateerde dienstverlening dient alleen deze groep en wordt daar ook op afgerekend en is daarmee in principe niet beschikbaar voor andere doelgroepen hoewel er wel de behoefte kan zijn om die kennis te delen. Eén Werkplein lost dit creatief op door de Wajongdienstverleners voor werkgevers toe te voegen aan de werkgeversteams.
Vervolgbijeenkomsten
Alle projectteams gaven aan behoefte te hebben aan vervolgbijeenkomsten waarbij verschillende thema's aan de orde komen. Ook is duidelijk gemaakt dat het erg nuttig is om de ontwikkelingen in de overige drie pilots te volgen en de relatie tussen alle pilots. Kortom, 'verbinding' als sleutelwoord. Met die constatering en de toezegging om hier gevolg aan te geven werd de bijeenkomst afgesloten en was er tijd voor een hapje en een drankje.