'Zoek talenten bij mensen met een beperking.' Met die boodschap gaat kenniscentrum Calibris naar zorginstellingen. De werkgever mag vervolgens zelf aangeven wat voor mensen hij nodig heeft.
Met de pilot zet Calibris in op de maatschappelijke verantwoordelijkheid van instellingen. Want mensen met een beperking moeten een kans krijgen en een plekje kunnen veroveren op de arbeidsmarkt. Tegelijkertijd wil Calibris hiermee een deel van het personeelstekort in de zorg aanpakken.
Personeelstekort
Sommige instellingen hebben al mensen uit een sw-bedrijf in dienst, weet projectleider Marion Vroon, die als zelfstandige is ingehuurd door Calibris. "Mensen met een beperking worden met name ingezet in de facilitaire dienstverlening. Maar het komt niet veel voor." Ook voor Calibris is het nieuw om werkgevers te ondersteunen als zij mensen met een beperking in dienst nemen. Want het kenniscentrum voor leren in de praktijk in Zorg, Welzijn en Sport is in eerste instantie verantwoordelijk voor de erkenning van leerbedrijven en vaststelling van kwalificaties. Daardoor heeft Calibris veel contacten, reden waarom het is gevraagd om ook eens te kijken naar arbeidsplaatsen voor mensen met een beperking. Als de pilot een goede uitkomst heeft, gaat het kenniscentrum er misschien mee verder.
Omgekeerde rollen
Wat is er bijzonder aan deze pilot? Vroon: "Wij draaien de rollen om. De werkgever mag zeggen wat voor persoon hij nodig heeft en ontwerpt een profiel. Daarna gaan wij met het profiel bij UWV, de gemeente of het sw-bedrijf op zoek naar kandidaten. En dan bepaalt de werkgever vervolgens weer wie het wordt." Het gaat om mensen met allerlei beperkingen, zowel lichamelijk als geestelijk. Vroon doet de pilot samen met een adviseur van de afdeling Calibris Contract en krijgt ondersteuning van de communicatieafdeling. Ze werft instellingen, gaat UWV's en gemeentes af en zorgt dat partijen bij elkaar aan tafel komen. Als iemand aan de slag gaat, helpt Calibris bij het maken van een introductieprogramma en de 'talententour' van drie maanden. Ook huurt het kenniscentrum zelfstandige coaches in om de instelling te begeleiden.
Warm hart
De meeste werkgevers dragen het project een warm hart toe, maar hebben toch slechts mondjesmaat interesse om mee te doen. Vroon: "Vaak moeten ze al eigen mensen re-integreren, of zich vanwege bezuinigingen verplicht op andere doelen focussen." Ook zitten re-integratiebedrijven in dezelfde vijver te vissen. Dan probeert Vroon of ze misschien samen kunnen optrekken. Bedoeling is dat in mei 2011 honderd mensen bij tien verschillende instellingen een plekje hebben gevonden. Inmiddels heeft een zorginstelling toegezegd twee personen te willen plaatsen. "Dat gaat nog niet richting het doel van honderd. Maar ik hoop dat het werkt als een olievlek." En ondertussen probeert Vroon met zoveel mogelijk instellingen in gesprek te komen.
Waardering
't Is een hele kluif om de regelgeving en subsidiestromen in de vingers te krijgen, vindt Vroon. "Bij iedere gemeente moet je op verschillende manieren geld loskrijgen voor subsidies en coaching, en uitvinden hoe het zit met het persoonsgebonden budget." Maar ze vindt de pilot vooral erg leuk. "Het is interessant om de verschillende partijen te leren kennen, bij elkaar te brengen en werk uit handen te nemen. Werkgevers waarderen het bijvoorbeeld heel erg dat we allerlei regelgeving voor ze uitzoeken, dat geeft me voldoening."